Bugün
Özgül & Selçuk KOÇYİĞİT | Ayakizlerimiz.com

Aynada Değişen Akisler

Perşembe, 18 Nisan 2013
Selçuk
Aynada Değişen Akisler

Birkaç keredir kalemi kağıdı elime alıyorum yazmak için. Kendime ait şeyler değil aslında yazmak istediğim. Daha genel, hayata dair şeyler. Ama kağıda dökülenler isteğimin tam tersine kendime, yaşantıma dair şeyler oluyor umumiyetle.
Direnmeyeceğim artık, nasıl gelirse öyle yazacağım.
Bir aynadan bakıyorum kendime. Düşünüyorum eskileri, yenileri, değişenleri,aynı kalanları. Gençlik zamanları duygu yüklü, ağır, asi zamanlardı. Aynadaki aksim yalnız benden ibaret, ruhumdaki boşluklar fazla, fırtınalar bolcaydı. Daha çok hayal kurar, daha fazla müzik dinler, kitap okurdum. İlginç gelirdi insanların düşünmeden, hissetmeden, kendileri için zaman harcamadan geldiği gibi yaşayıp gitmeleri, kendilerini düzene kolayca kaptırmaları. Bir şeyleri değiştirmek için mücadele etmek gibi bir kavram mevcuttu benliğimde.
Daha sonra, an geldi, aynadaki görüntüm çiftleşti, bakınca kendimden bir tane daha görür oldum. Ruhumun kopyasını. Hayatı paylaştığım, bana güzel renkler katan, ömrümün sonuna kadar ayrılmak istemediğim biri eklendi görüntüme. Eşim, hayat arkadaşım. Onunla beraber ruhumdaki boşluklar dolmaya, hayatıma daha köklü anlamlar bulmaya başladım. Sevgi ,ilgi, sıcaklık, güven, gibi. Pek fazla hayal kurmuyordum artık, hayallerimi gerçeğe çevirdiğindendir belki. Müzik dinlemek yerine dışarı çıkıyor, gezip tozuyor, başbaşa zaman geçiriyorduk. Kitap okumak yerine sohbet ediyor, içimizdeki saklı kitapları açıyorduk birbirimize. Keşfedilmemiş yanlarımızı görüp şaşırıyorduk.
Daha da sonra, zaman geçtikçe hayatımız düz bir çizgi haline dönüşmeye başladı. İş hayatı ve monotonluk, hergünün bir öncekinin aynı olması durumu, herkes yaşamıştır. Zamanında kınadığım hayatın içindeydim ben de. Monotonluğu değiştirmek için çaba sarfetmek bile zor geliyordu çoğunlukla. Bir değişiklik lazımdı bize, köklü bir değişiklik.
Sonra kızımız, biricik prensesimiz geldi dünyaya. Güneş gibi parlak, pamuk gibi yumuşak ve bembeyaz, çiçeklerden daha mis kokulu birşey. Mucize gibi adeta. Hayatımızın, tüm çabalarımızın çok somut bir nedeni vardı artık. Herşey onun mutlu ve sağlıklı olabilmesi içindi.
Tabii bu arada aynadaki akislerden eser kalmadı. Çünkü aynalarla haşır neşir olacak zaman kalmadı:) Meğer ne zormuş çocuk büyütmek. Hem fiziksel hem de ruhsal olarak. Kendinden bir vazgeçiş durumu içerisinde, gecenin gündüzünün ona ait olması, başlarda çok ağır gelmişti. Tüm bu karmaşa, bebeğin dünyaya ve senin de bebeğe alışman sonrasında neredeyse kayboluyor. Sonrası devam eden ufak tefek zorluklarla beraber devam eden bir keyif. Adım adım algıları gelişen, büyüyen, tamamen sana ait bu minik şeyi gözlemlemek dünyanın en keyifli şeyi.
Sonra.
Bahar gelse biran önce. Çiçek açan ağaçlar, sıcacık bir de güneş olsa. Saçlarım da uzasa biran önce. O olsa bu olsa diye devam eden bir sürü şey.
En iyisi bu yazıya nokta:)

Yorum yapabilmeniz için Giriş yapmalısınız! Üyeliğiniz yoksa ücretsiz olarak üyelik açabilirsiniz..

Aynada Değişen Akisler başlıklı içerik için hiç yorum yapılmamış!
İlk yorumu siz yapın.

Copyright © Özgül & Selçuk KOÇYİĞİT | Ayakizlerimiz.com - Özgül & Selçuk KOÇYİĞİT | Ayakizlerimiz.com